همین خانه ای را که داری مکان

                            بود  خاک  و  خشتش  تن  مردگان

قوی  پنجگان  ؛  مردمان     غیور

                           شدند  عاقبت  طعمه  مار   و  مور

تو هم گر به اعضای خود بنگری

                          شوی   خشت   بر   خانه    دیگری

بیا   با  خداوند   عالم    بساز

                         که هم چاره سوزاست وهم چاره ساز