!!!!!!!عاشق شو عاشق خدا!!!!!!!

تحريفی مخصوص ما ايرانی ها

* می دونم طولانی شده، ولی خواهشا این بار کمی بیشتر وقت بذارید ضرر نمی کنید، قول می دم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک چیزی که مخصوص ما ایرانیهاست من عرض می کنم [و آن این است که می گوییم] «امام زین العابدین بیمار» شما در غیر زبان فارسی در جای دیگر این کلمه ی «بیمار» را دنبال اسم امام زین العابدین نمی بینید. مثلا در زبان عربی. ایشان القاب زیادی دارند. «السجاد» یکی از القابشان است، «ذوالثفنات» یکی از القابشان است.

شما ببینید یک کتاب در دنیا پیدا می کنید که یک لقبی به زبان عربی به امام داده باشند که مفهوم بیمار را برساند؟ من نمی دانم چطور شده که ما فارسی زبانها این لقب را به امام  داده ایم؟! البته علتش معلوم است. امام زین العابدین تنها در ایام حادثه ی عاشورا - بگویم من الاتفاق، بگویم تقدیر الهی بود برای اینکه امام زنده بماند و نسل امام حسین از این طریق محفوظ بماند - بیمار بودند و همان بیماری در ایام عاشورا سبب نجات ایشان شد. چند بار تصمیم گرفتند امام را بکشند، چون بیماری ایشان در آن وقت شدید بود، گفتند: «انه لما به» یعنی این که دارد می میرد، چرا دیگر او را بکشیم؟ کیست در دنیا که در عمرش بیمار نشود؟ هر کسی در عمرش یک بار دو بار، بیمار می شود. دیگر در غیر این چند روز شما ببینید یک جا نوشته اند که امام زین العابدین بیمار بود؟ ولی ما امام زین العابدین را یک آدم بیمار مریض زردرنگ تب لازمی [تصور کرده ایم] که همیشه عصا به دستش است و [با] کمر خم راه می رود و آه می کشد. آن وقت می گوییم امام چهارم ما هم هست. همین دروغ و تحریف سبب شده است که بسیاری از اشخاص آه بکشند، ناله کنند، خودشان را به موش مردگی بزنند و مردم از آنها احترام کنند، بگویند ببین آقا را! درست مثل امام زین العابدین بیمار! این تحریف است. امام زین العابدین با امام حسین هیچ فرقی نداشته است، با امام باقر از نظر مزاج و بنیه هیچ فرقی نداشت. امام چهل سال بعد از حادثه کربلا زنده بود و مثل همه سالم بود. با امام صادق فرقی نداشته است. چرا بگوییم «امام زین العابدین بیمار»؟!

خدا رحمت کند مرحوم آیتی را که یک گوهر گرانبهایی بود از دست ما رفت... [در جایی] گفت یک لقب به امام [زین العابدین] داده ایم که هرکس بشنود خیال می کند امام یک مردی بود در تمام عمر بیمار. بعد قضیه ی جالبی را نقل کرد. گفت که همین چندی پیش یکی از مجلات را می خواندم که در آن مجله نویسنده ی مقاله ای از وضع دولت و کارمندان دولت انتقاد کرده بود. این طور انتقاد کرده بود که اغلب کارمندان دولت و متصدیان امور یا افراد بی عرضه هستند یا افراد نا پاکی؛ یا عرضه دارند و نا پاکند یا پاکند و بی عرضه. عین عبارت ایشان را نقل کردند. نوشته بود که اغلب متصدیان امور یا شمرند یا امام زین العابدین بیمار، و حال آنکه ما نیازمندیم به افرادی که حضرت عباس باشند، هم پاک باشند هم کاربر؛ یعنی شمر کاربر بود ولی ناپاک، امام زین العابدین بیمار آدم پاکی بود متأسفانه کاربر نبود، عرضه و لیاقتی نداشت؛ حضرت عباس خوب بود که هم پاک بود هم کاربر! به همان آدم اگر بگویند امامهایت را بشمار، می گوید امام چهارم من امام زین العابدین بیمار است. آدمی که تو اعتقادت - العیاذ باالله - درباره ی او این است که او یک آدم پاکی بود ولی کاربر نبود و حضرت عباس که مأموم بود و امام نبود از او بالاتر بود چون هم پاک بود و هم کاربر؛ پس چه امامی و چه پیشوایی؟! ببینید همین یک جریان کوچک چقدر انحراف به وجود می آورد.

ما ایرانیها یک مردم ضعیف پسندی هستیم. آه ناله کردن در میان ما سرقفلی دارد. هر کس می خواهد بگوید من آدم خوبی هستم، خود را شل می کند، رها می کند، آه می کشد، ناله می کند. این معلول همین دروغی است که به امام زین العابدین نسبت داده ایم و ایشان را «امام زین العابدین بیمار» می خوانیم.

(حماسه ی حسینی استاد شهید مطهری)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

مردی خدمت امام حسین علیه الاسلام آمد و عرض کرد: من مردی گنه کارم و قدرت ترک گناه ندارم، مرا موعظه کنید. حضرت سیدالشهدا علیه السلام فرمودند:

پنج کار انجام بده و هرچه می خواهی گناه کن:

اول: رزق و روزی خدا را نخور، هرچه می خواهی گناه کن.

دوم: از ولایت و قلمرو حکومت خدا بیرون برو، هرچه می خواهی گناه کن.

سوم: جای را پیدا کن که خدا تو را نبیند، هرچه می خواهی گناه کن.

چهارم: وقتی فرشته مرگ (عزرائیل) برای قبض روح تو می آید، او را از خودت دور ساز، هرچه می خواهی گناه کن.

پنجم: وقتی مالک دوزخ تو را وارد جهنم می کند، وارد نشو، هرچه می خواهی گناه کن.

   + بی نهایت ; ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱٠/٢۸
comment نظرات ()